~ Gecen haftalarda denedigim ve 2. sisesini an itibariyle tukettigim Sarafin Cabernet Sauvignon kirmizi sarabi:)

~ Isiklar marka Sutlu Yagsiz Gevrekler. Oyle boyle degil aliskanlik yapti resmen. Gule gule diet krakerler, nam-i diger ‘tahta’ olarak adlandirdigimiz diyet biskuviler!

~ Cuma gecesi sevgili arkadaslarla burada gerceklestirdigimiz “dogum gunu bahane, meyhane sahane” organizasyonumuz:)

~ Kocaman olmasi sebebiyle yanimiza alamadigimiz fotograf makinamizin eksikligine uzulmemize firsat vermeden birbirinden hos fotograflarimizi cekerek bize harika “basili” anilar armagan eden fotografcimiz:)

~ Dogum gunumde -tam da ihtiyacim oldugunu son gunlerde sikca dile getirmisken- hediye edilen harika siyah bir canta:)

~ Her dogum gunumde kendime hediye alma rituelini gerceklestirebilmek adina, yine GRI renkte aldigim orgu yelegim. Beyaz gomlekle super oldu!

~ Basketbol duskunu biri olarak Cumartesi ve Pazar gunlerini ekrana yapisik olarak gecirmem! Ozellikle Banvit-Efes Pilsen macinda hop oturup hop kalkmam.

~ Cumartesi gecesi can sikintimi gecirmek icin kutuphanenin basina gecmemle elime aldigim ve 3. defadir keyifle okudugum Buket Uzuner’in New York Seyir Defteri adli kitabi. Ilkin Amerika’ya gitmeden once almis ve bir solukta okumustum:)

~ Pazar brunch icin, gecen hafta bizim kizlarin kesfettigi ve bu hafta anneler, kardesler, arkadaslar olarak cumbur cemaat gittigimiz Park Cafe. Lozan Parkinin tam icinde yer alan cok hos, sicak, kucuk ve brunch acisindan oldukca yeterli ve makul fiyatli bir yer. Ankaralilara tavsiye ederim.

~ Haftaya katilacagim ilginc bir parti icin sapka tasarlama calismalarimin en nihayetinde, Tolu’cumun da onerileriyle, bir sonuca ulasabilmesiyle derin bir nefes almam:) Bu olay sebebiyle tasarimci arkadaslarimiza olan saygimin bir kat daha artmasi!

~ Algida’nin Magnum markali o zalim cikolatalari! Cikolata aramayan ben bile dayanamadim, dusunun artik!

~ JCI tarafindan akredite edilen ilk universite hastanesi oldugumuzu bize resmen bildiren o maili sonunda almamiz:)

Hayata, vucuda gelmemize, ete-kemige burunmemize ve DOGMAMIZA karar veren bizler olamiyoruz ne yazik ki! Bu karar, sonradan kendilerine anne ve baba diyecegimiz ve buyuk olasilikla hayatimizin sona erecegi gune kadar bizim uzerimizde cok buyuk etkisi olacak bir kadin ve erkege ait. Bu iki birey dogan cocugun hayatinda o kadar buyuk bir guce sahip ki ileride basarili, kendine guvenli, iyi iliskiler kurabilen bireyler olmamiz ya da hep bir “kaybeden”i oynayan, mutsuz, sorunlu ve doyumsuz olmamiz yine onlarin bizi yetistirdikleri “cekirdek aile”mizin temelleri ile ilgili dogrudan.

Secemedigimiz ilk sey bu belki, ama secimler yapmaya akil erdirmeye basladigimiz ve farkindaligimizin da artmasiyla yolumuzu cizmemiz gereken zamanlar karsimiza ciktigindaysa, iste o zaman yapacagimiz secimlerden tamamen kendimiz sorumlu oluyoruz. Evet, bu hayata gelmeyi belki biz istemedik. Aile veya akrabalarimizi, dogdugumuz sehri, ulkeyi biz secemiyoruz. Ama oyle bir an geliyor ki..Iste ondan sonra.. Ondan sonra her verilen kararin sorumlulugunu gogsunuzu gere gere almamiz gerekiyor.

Bunca yil yasanilan bir suru seyden sonra geriye donup baktigimda, Ataol Behramoglu’nun bir siirinin sozlerini dusunuyorum: “Hayat, sunulmus bir armagandir insana” diye baslayan hani..

Istemedigim o kadar cok karar verildi ki benim adima.. Istemedigim o kadar cok sey yasamak durumunda kaldim ki.. Secmedigim bir hayati yasattilar bana bir sure. Secmedigim insanlara yeniden “anne veya baba”ya benzer seyler soylenmem istendi.. Secmedigim evlerde oturdum, secmedigim kisilerle akraba oldum..

Simdiyse hayatin bana sunulmus bir armagan oldugunu soyluyorum, hatirlatiyorum sikca kendime. Secimlerimi kendim yapiyorum artik. Bu durum tabi ki bana bu hayatin zorluklari ve baskilarina da tumuyle tek basima yuklenme sorumlulugu vermiyor degil hani:) Ama yeni yerler gormek, insanlar tanimak, denemek, kesfetmek, calismak, okumak, ogrenmek, arkadaslik etmek ve yemek-icmek gibi bir suru konuda yaptigim secimlerle ben BEN oluyorum. Ve de sunu biliyorum ki bunun sonu yok! Ilk secim hakki bizde degil, ama sonrakiler hayatimizin sonuna kadar bizim:) Bu sebeple, bu hayata bir armagan olarak bakmayi basaramadigimiz surece ne mutlu, ne basarili, ne de iyi iliskiler kurabilen kadinlar ve erkekler olabilecegimizi unutmayalim.

…

~ Yukaridaki guzel bebek Zeynep Duru. Annesi de benim guzel arkadasim Duygu. Su yazdigim post‘ta bahsettigim arkadaslarimdan biri kendisiydi:) Dogumun ertesi gunu ziyaretlerine gidip bu guzel fotografi cekmistim, sonra da onu cerceveletmeleri uzerine kendilerine hediye ettim:)

~ Ayni post’ta bahsettigim arkadaslarimdan biri de dogum yapti gecen hafta: Tarcin Asli‘mizin da Damla bebegi bu dunyaya gozlerini acti:)

~ Sevgili dostum, HindistanCevizleri’nin disisi Bezen hanim’da birkac haftaya kadar anne olup, kizi Lara Su‘yu kucagina alacak insallah..

~ Dorduncu annemiz de Didem’cim olacak:) Onun da cok az zamani kaldi.

…

Guzel bir hafta bizi bekler. Secimlerimizi yapalim: Guzel filmer var sinemada, guzel yemekler goruyorum ayrica hos sohbet ve kahkahanin eslik ettigi.. Badem sekerleri ve cikolatalar, likorler ve birbirinden guzel tatlilar goruyorum:) Sevgi goruyorum, samimiyet, biraz huzun ve minnettarlik..

Uzun lafin kisasi HAYAT goruyorum capcanli:)