~Sümbüller, Laleler, Nisan 2008. İngiltere, Hastings~

Bir sürü şeyden bahsetmek istiyorum, biraz daldan dala atlayasım var. Hazır mısınız? Peki o halde:)

Önce bir güzel haber:

Hani benim bir arkadaşım vardı ya, eski Radyo Mydonose’cu, yeni yazar. Hani “Geceyarısı Öyküleri”nin yazarı, Selim Karakaya. Hah işte O ve arkadaşı, yine sıkı radyoculardan Banu Tarancı birlikte TRT’nin yeni Ankara Kent radyosunda bir program yapmaya başladılar: “Haftaya Paydos” ismi. Radyonun yayın frekansı 105.6. Cuma akşamları 20:00’de başlıyor ve 22:00’da sona eriyor. Her hafta bir konukları olacak. Hem o konukla söyleşip, hem de “Bu mu? Bu mu?” tarzı bir tartışma konusunu dinleyicilerden aldıkları feedbackler ve yorumlarla pekiştirip önümüze serecekler. Geçtiğimiz haftanın ve ilk programın konusu “Tunalı mı? Bahçeli mi?” idi. Benden de naçizane fikir sormuş Selim, ama ben çok geç gördüm mailini. Yine de hem kendi görüşlerimi paylaşmak hem de programa konuk olanların düşüncelerine yer vermek istedim burada. Zira bu bizim kendi ekürimiz arasında hep konuştuğumuz bir konudur. Katkı yapmak isteyen olursa yorumlarınızı bekliyorum:)

Şimdi bu soru bana sorulursa tabi Tunalı Hilmi demekten başka çarem kalmıyor. Her ne kadar sık sık yazılarımda, özellikle haftasonunda trafiği ve kalabalıklığıyla beni çileden çıkaran bir cadde olduğundan bahsediyor olsam da, Ankara’ya ilk geldiğim yıl olan 1993 Sonbaharından beridir yaşadığım yerdir benim Tunalı Hilmi! Yıllarca bu caddenin hemen başındaki sokakta yaşadım. Geçtiğimiz yıldan beridir de yine bu caddenin bittiği yer olan Kuğulu Parka yakın bir yerde yaşamaktayım. Benim herşeyimi hallettiğim tüm mekanlar burada, hemen 2 adım yakınımda.

Artık ilgili ilgisiz hepinizin bildiği güzelleşmek ve bakım için tek adresim Fatoş Abla’mın salonu burada. Tunalı’da Yapı Kredi Bankası’nın hemen karşısında. Yıllardır bu caddede bulunan Tavko’nun dışında hiçbir yerden tavuk ve shinitzel almam mesela. Kozmetik Mağazam, en sevdiğim cafe, dövme ve hızmamın yaratıcısı Cemal’in dükkanı, benim için bir klasik olan Tadım Pizza’mız, terzim, ayakkabı tamircim, takı tasarımcısı Burak, kitapçım, kahve dükkanım ve en favori parkım hep bu cadde üzerinde. Bahçeli 7. Cadde’ye toplasam 10 defadan fazla gitmemişimdir herhalde. Bana yabancı bir yer geliyor, alışamadım bir türlü. Nerede olursak olalım her Tunalı’ya dönüşte “Oh be, dünya varmış” deriz Ayşegül Sultan’la:)

Ama programa katılanlardan mesela, Bahçeli 7. Cadde’yi tercih edenler burayı daha bir aydınlık, daha bir sıcak buluyorlarmış özellikle yazın. Dar kaldırımları olmasına rağmen insanın üzerine gelen kocaman binaları yokmuş Cadde’nin mesela. Bir de Tunalı Hilmi insanlarını! daha bir burnu havada buluyorlarmış:) Tunalı orta üstü ve üst kesime hitap ediyormuş, bu durumda Bahçeli 7. Cadde’de daha normal, hatta üniversite öğrencisi bir sürü insan olurmuş:) Bilemiyorum, dediğim gibi ben oldukça nadir Bahçeli’de oldum. Belki sizin de farklı düşünceleriniz vardır bu konuda. Açıkçası bu ve bunun gibi Ankara’ya özel karşılaştırmaları dinleyebileceğiniz, katkıda bulunabileceğiniz bir program “Haftaya Paydos”. Bu haftanın konusu ise Eymir mi? Mogan mı? imiş. Düşünün bakalım bir.

~

Benim favori düğün fotoğrafçılarım Jessica ve Becker, Stockholm’den 4 günlüğüne İstanbul’a geldiler geçtiğimiz hafta tamamen spontan bir şekilde, plansızca. İlk uçak nereye ise oraya gideceğiz demişti Jessica:) Jessica’nın bu sayfasında, Becker’in ise bu, ve bu, ve bu sayfalarında güzel şehrimizin muhteşem fotoğraflarına yakından bakabilirsiniz. Türk Bayrağına bayılmışlar ikisi de, ve hemen hemen her gördükleri Türk Bayrağı’nın içinde bulunduğu kareleri ölümsüzleştirmişler. Paylaşmak istedim:)

~

Cumartesi günüm o kadar yoğun geçti ki bu hafta sonu, uzunca zamandır aynı gün içerisinde bu kadar fazla şey ile uğraşmamış, bu kadar değişik mekanlarda olmamıştım! Sabah 10:00’dan itibaren Fatoş Abla’mdaydık. Orada çaydı, kahveydi, faldı derken işlerimi halledip eve dönmem 13:00’ı buldu. Daha sonra saçtı, makyajdı, kıyafet seçimiydi gibi ufak! ayrıntılarla uğraşıp, 18:00’deki minik Defne’nin 1. yaşgünü partisine gittik. Defne, beni merak ve heyecanla takip eden çok tatlı Bahar’ın kızı:) Tesadüfen Sevgilimin annesi tarafından akraba çıktık! Defne’yi öpüp oradan Bu Otel’deki bir düğüne kaçtık 2 saat sonra. Oldukça hoş bir atmosferi vardı düğün salonunun, amma velakin müzik seçimleri ile bizi bitirdiler. “Hadi hadi hadi, ve Çekirge” falan çalmaya başladığında artık çantamı kaptığım gibi kendimizi zor attık otelden:) Oradan da Ayşegül’üm Sultanımın doğum günü için James Cook’da yerleşik eküriye katıldık. Eve döndüğümüzde saat geceyarısını çoktan geçmişti.

Malum, her aktif bir günün sonrası mayışık modda geçiyor ya, Pazar günümüz biraz öyleydi. Ama domestik tarafımı da devreye sokmayı ihmal etmedim. Sevgilim kurstan dönene kadar ütü ve yemek işlerimi hallettim, dolaplarımızı yaza hazır halde getirdim falan. Yağmurlu ve bulutlu Ankara’dan ne zaman sıcacık güneşli ve ılık Ankara’ya geçeceğimiz konusunda artık endişelenmeye başladım. Geçtiğimiz yıllarda hiç yağmur görmemiş, hemen sıcak havalarla haşır neşir olmuştuk. Şimdi de yağmurdan bıkar olduk, serinlik de cabası. Hala çizmelerimden kurtulamadım mesela:( Çok sıkıcı!

~

Önümüzdeki hafta sonu İzmir’e, Seferhisar’a yazlığa gidiyoruz. Anne ve babayı arabayla götürüp, yaklaşık 5-6 ay kalacakları yazlığa bırakıp, 19 Mayıs akşamı uçakla döneceğiz. Tabi bu arada da kısacık da olsa tatil yapıp, Alaçatı ve Çeşme’yi ziyaret edeceğiz. İyi geleceğini tahmin etmekteyim. Bu mevsimde Alaçatı’da özellikle daha az kalabalık olur diye düşünüyor, güzel fotoğraflar çekmeyi planlıyorum. Brumendiussum‘un mesela fotoğraflarına bayılmıştım geçen haftalardan izi kalan. Hadi hayırlısı:)

Güzel ve keyifli, ama lütfen biraz daha sıcak bir hafta olsun. Öpüyorum yanaklarınızdan.

Ben bu hafta bir sunum yapıp, bir ödev teslim edeceğim. O sebeple bu haftaya da bir yazı oldu:( Kızmayın olur mu bana?

Nisan’i sevmedim ben!

Annemin gelisi disinda, bana kendisini karsilamaya hazirlanirken dile getirdigim hicbir konuda yardimci olmadi. Bu sebeple kendisine kuskunum, umurundaysa eger..

Mayis’i ise cok farkli sekilde karsilamayi dusunmuyorum acikcasi. Her zaman istemekten bikmayacagim seyler var. Bana ait hayaller, kafamin icinde olusturdugum bazi imgeler, goruntuler var. Yine bunlarla doluyum ve Mayis’tan da Nisan’in bana yapmadigi yardimi yapmasini rica ediyorum. Cok kibar bir sekilde rica edersem kirmaz herhalde diye dusunmekteyim. Ne dersiniz?

1 Mayis tatildi.

Sabahtan aksama kadar dolu dolu gecirmek disinda hicbir amacim yoktu. Sabahtan kahvaltilar, motorsikletle gezintiler, alis-veris, tesadufen karsilasilan arkadaslarla Balikcikoy’de 15:00 civarlarinda baslayan ve saat gece 22:00’lara kadar suren bol alkollu yemek, gece Newcastle ve son nokta Farabi’nin kosesindeki kofteci!

2 Mayis zaten tatildi.

Eymir’de yuruyus ve kahvalti, arkadaslarla evde sarap-peynir gecesi, sonrasi Zodiac, Manhattan. Saraplarin biri bizden, biri Bosna’dan biri de Toscana’dandi. Peynir tabaginda kuru kayisi, ceviz, dil peyniri, keci peyniri, eski kasar gibi genis bir yelpazeden sunmayi calistigim lezzetler vardi. Sohbet guzeldi, eglence guzeldi. Manhattan’in Cumartesi gece programina bayildim. Bol bol dans ettik. Adina yarasir bir sekilde gecirdik Mayis ayinin ilk Cumartesisini biz:)

Tum bunlarin ardindan 3 Mayis Pazar gune erken baslayamadim haliyle! Basim catlayarak salondaki kanapede uyandim! Nasil orada uyuyakaldigim konusunda ise bir fikrim yoktu. Sevgilimde sanirim benden pek farkli degildi ki yaninda olmadigimi farketmemis ve beni rahat yatagima kavusturmamis:( Her tarafim tutulmus bicimde kalktim ve ailecek kahvalti adresine dogru yola koyulduk. Bu arada saclarim da Nisan sikintisindan paylarini aldilar. Artik karamel tonlarda golgeli ve biraz daha kisa bir sacim var! Tam 4 yil sonra koyu ve tek renk sactan yine eski halime donmus bulunmaktayim.

Yukaridaki orkideler benim:) Gittim, hep yillardir cicekcilerde begenerek bakip bakip bir turlu nedense alip eve getiremedigim orkidelerden 2 tanesine sahip oldum. Biri pembe digeri bordo tonlarda, ikiside birbirinden guzel. Her sabah konusuyorum onlarla ve tomurcuklarini acmalari icin resmen birbirleriyle yaristiriyorum. Ise yariyor ama:) Bu aralar en buyuk mutlulugum bu cicekler. Bir de henuz balkona cikartamadigim, calisma odamin penceresinde bakip buyuttugum sardunyalarim var. Renk renkler, tam 8 tane:)

Hava azizlik yapiyor sagolsun. Tum bu 3 gun boyunca yer yer kapali, yagisli, nahos bir sekilde seyretti Ankara’da havanin durumu. Hele Cumartesi aksamustu yagan dolu ve cikan firtinaya ne demeli? Su anda bile kocaman, kume kume, agir ve yogun bir suru bulut kaplamis gokyuzunu. Yagmur var yine bu aksam anlasildi:(

Iste boyle. Gunlerdir yazamadim, yine bir sure daha yazamayacagim. Zira 2 odev teslim etmem gerekiyor, evet yine! Az kaldi bitecek insallah. Gerci bu donem nasil gecti hic anlamadim ama.. Mayis sonunda dersler kesiliyor, Haziran ilk hafta da sinavlar var. Sonra cok cin fikirlerim var sosyal aktivite anlaminda. O zaman gelsin anlatirim nasilsa:)

Herkese sicacik ve bir onceki aydan daha keyifli bir Mayis ayi diliyorum. Arayi uzatmamaya calisacagim..

~ Eymir Golu’nden Bahar Dallari- Nisan 2009 ~

Sağanak yağmur yağsın istiyorum. (Demisim Cuma sabahi:) Su anda aptal bir hava var, hava acik ama yagmur yagiyor.)

Böyle toptan indirsin de hem gökyüzünün o kasveti, gri-siyah anlamsız rengi dağılsın; hem de bir nokta koysun artık bu yağmur işine Nisan ayının sonunda Tanrı!

İçim bir kıpır kıpır oluyor, acayip mutlu-şen’im.. Bir an yine sıkılıyorum, daralıyorum neye uğradığımı şaşırıyorum:( Tam da Nisan ayına yaraşır bir şekilde geçiriryoruz kendisini kapıya kadar! Temennim arkasından gelmeye hazırlanan Mayıs’ın daha bir canlı, daha bir renkli ve bir o kadar da sıcacık teşrif etmesi. (Yukselenimin Ikizler oldugunu soylemis miydim?)

Hevesle bekliyorum sıcacık Mayıs’ı, Haziran’ı, Temmuz’u. Bir sürü elbise, bluz aldım rengarenk buradan. Kendimi durduramıyorum, her gördüğüm renkli şeyin üzerine atlıyorum:) Geçenlerde mesela kozmetik mağazasına bir girdim, dedim ki “Ben kıpkırmızı bir ruj istiyorum!” Önce kendimde inanamadım duyduklarıma, ama elimde parlak kırmızı bir ruj ve yüzümde kocaman bir gülümseme ile çıkıpta eve geldiğimde hemen sürüp gösterdim Sevgilime. Ben beğendim vallahi, kırmızı rujun dudağıma ilk teması 34’ümde kısmet olacakmış demek ki:)

Sabah cok sevdigim, artik Istanbul’da yasayan bir arkadasim ve bizim ekip kahvalti ettik Funda Pastanesinde. Koroglu’nun hemen basindaki bu pastanenin Cumartesi sabahi kahvaltilarini kesinlikle tavsiye ediyorum. (Daha once yazdim miydi hatirlayamadim.) Sonra Sevgilimle dolastik biraz Tunali’da. Ama -bunu anlattigimi biliyorum- azicik hava iyilesince herkesler kendini ve dahi araclarini buraya ativeriyorlar! Benim gibi asabi biri icin tabi hicte mantikli bir hafta sonu gecirme sekli degil bu. Hemen eve donduk ve Sevgilime artik motoru garajdan cikarmasini rica ettim. Gerci garibim gecen hafta sonu ugrasti, ama aku probleminden dolayi henuz beni kendisiyle bulusturamadi! Su anda disarida ve motorumuzu yarina hazirlmaya calisiyor..

~ Eymir Golu’nde Annekus&Ben – Nisan 2009 ~ Photo by Aysegul Sultan

Annekusumla gittigimiz Eymir fotograflarini henuz yukleyebildim:( O’nu ozledigimi soylemis miydim??

Leon Jackson’dan dinledigim Creative adli parca bugun benim motivasyomun oldu:) Bu kadar eglenceli, guzel ve hos tinili bir parca olamaz.. Dinleyin derim:) Sevgili arkadasim ‘AlipBasiniGidenKadin‘ icin doldurdugum CD’ye de koydum. Bakalim o da begenecek mi??

Ilk defa- uzun aradan sonra- Cumartesi gunu bir seyler yazmis oldum. Kalan gunumuz, yani Pazar super gecsin:) Aksama ben dagitmaya niyetliyim.. Son 3 gundur ictigim ickilerin haddi hesabi yok ama, olsun ben seviyorum.

Muckhaaa:)