Iste Hayat!

Sonucta kacamak 2 gunluk de olsa, 1 haftalik, ya da 1 aylik sonuc ayni: Size hep iyi geliyor:) Bu hayatta bildigim, ogrenerek tecrube ettigim tek sey varsa o da size iyi gelen seyleri yapmanizdir! Hayal kirikliklarina, soguk alginliklarina, acilara, dertlere, tasalara, bunalimlara en iyi gelen sey ” En Sevdiginiz, Size Iyi Gelen, Gulumseten, Uzerinizdeki Agirligi Bir Nebze de Olsun Alacak Olan Seyleri Yapmanizdir” Nokta. Benimki genelde KACMAK oluyor tahmin edebileceginiz gibi:)) Gezgin dogacakmisim ben yanlis olmus!

Kactim bildiginiz uzere, Sehr-i Istanbul’a, yine, yeniden.. Aslinda hayirli bir is icin kacmistim, ama kendimi iyi hissetmeme de vesile oldu iki arada bir derede bu Istanbul:) Hayirli isimiz Sky Turk’te yayinlanan Cafe Net programina roportaj icin cagrilmis olmamdi:) Evet, sonunda beni de cagirdi Sevgili Ayse Yazicioglu:) Daha once 1 dk. tanitimini yaptiklari blogum Journeytoblue hakkinda 15 dakikalik soylestik kendisiyle Cuma sabahi Cevahir Alisveris Merkezi 6. Katta bulunan Schiller Cafe’de.. (Tugce’cim inanilmaz, ama siz de oradaymissiniz bir gece once:)) Programin yayin saatlerini henuz bilmiyorum, ama kesinlikle haberdar edecegim ogrenir ogrenmez:) *Acaba nasil ciktim, cok merak ediyorum?*

Roportaji bitirdik ve Istanbul’da bulunan Parizyen‘cigimle de bulusup bir yemek yedik.. Seker otesi, hareketli, capcanli, pozitif bir kadin bu Ezop. Iyi ki tanistik guzelim:) Gelecegim Paris’e, o da yakindir, yeni bir kacamak icin nasilsa bu hayatta sikintilar bitmez:)) *Dislerin nasil oldu bu arada??*

Hmm.. Sonra ayrildik Ezop’cumla ve ben kendimi her defasinda yaptigim gibi yine Taksim’e, Tunel’e ativerdim. Ne yaparsam yapayim, neresinde olursam olayim Istanbul’umun hep ayaklarim beni oraya goturuyor. Bu bolgede ben o kadar iyi hissediyorum ki.. Yine House Cafe’de soluklandim, kitabimi okudum, bir kadeh sarabimla beraber. Oh, hava da superdi sansima, fazla baymadi beni..

Aksama Marmara Yelken Klubunde yemek yedik bir arkadasimla, deniz burnumun dibinde. Tabagimda beyaz peynir en guzelinden, yaninda buzz gibi tatli bir kavun. Biraz patlican salatasi biraz yesillik. Bir de Tekirdag. Daha ne ister bu Dilara kulunuz. Fazla yazmasam iyi olacak:)) Afaroz edilecegim zira muhabbete hasret olaniniz, gurbette olaniniz varsa..

Gordugunuz gibi fotograf yok:( Bu kacamagimin en sikici yani da bu oldu: Nazar boncugu diyelim. Fotograf makinam bitiverdi bir anda. Hicbir on mesaj vermeden kutt diye kapandi hic acilmamak uzere. Bilmiyorum nedir sorunu, ama bir sure fotograf cekemeyecek olmam beni inanilmaz sikiyor!! Bu gecici fotografsizliktan dolayi ozur diliyorum:((

Bir etkinlige daha attim kendimi gitmisken, bahsetmistim Blue Notlar’da. Solar Beach’deki Radar Live konserlerini izlemek, biraz guneslenmek uzere bir grup arkadasimla 3 araba atladik Kilyos’a gittik.. Hava muthis ruzgarliydi, ama ortam guzeldi. Hele de son grup, asil bekledigimiz, yuce JAMES cikinca sahneye ruya alemi kapilarini acti bana 1.5 saat kadar. Ay tepede, JAMES sahnede, dans, keyif..

E ben artik ne diyeyim size?? Dondum diyorum iste. Iyiyim, hayatla barisiyorum iste boyle arada kusup. Sonucta hersey insanlar icin degil mi? Bir yas daha olgunlastim iste.. Dogum gunume de daha vardi gerci:)) Harika bir hafta gecirin. Gulumseyin sik sik. Gozlerinizin ta icine bakin aynalarda.. Oradaki isiginizi gormeye calisin ve sakin onu kaybetmeyin, kimsenin de kaybettirmesine izin vermeyin isiginizi.. Zira bu yasamdaki enerjiniz ve nerede nasil oldugunuzu size gozlerinizdeki o isik gosteriyor…

Geçen yıl bahsetmiştim, gidememiş üzülmüştüm.. O’nu keşfedeli temizinden bir 12 yıl olmuştur. Sesi ve müziği ile beni bende alan Danny Brillant‘dan bahsediyorum. Dün akşam Bilkent Otel’de konseri vardı. İyi ki gittim. Danny’e sadece 3 m. uzaklıkta o yıllardır severek dinlediğim, sözlerini ezberlediğim parçaları beraber söyledik, salsa yaptık, harika vakit geçirdik. Bu kadar mütevazi olduğunu tahmin etmemiştim. Bir de söylemeden edemeyeceğim bir adam bu yaşta bu kadar mı seksi olur sahnede yarabbim:))

En sevdiğim Sİnatra bestesi “Fly Me To The Moon”, “Suzette”, “Ma Fiancee Elle Est Partie”, “”Quand Je Vous Tes Yeux”, “Mambo Italiano”, “Volare” ve daha birbirinden hareketli ve eğlenceli bir sürü şarkın, kırmızı kadife perdeli sahne dekorun, loş ışıklar ve Elvis Presley-Dean Martin karışımı mimiklerin ile beni mest ettin Danny.. Bir de fotoğraf makinamı almış olsaydım ah keşke!!!

**Fotoğraf kendi resmi web sitesinden alınmıştır**

Film muziklerinden bazilarina takintiliyimdir.. Son donemde cok fazla Ferzan Ozpetek filmlerinin muzik albumlerini dinliyorum.. Bir tanesi bana eski sevgiliyi hatirlatiyor, fena halde hem de: “Bitmemis Tango”

Cogunlugu da annemi:) Ne alaka demeyin, cok alakali: Bir kere annem hassas bir kadindir. Ferzan Ozpetek filmlerinde hassasiyet on plandadir.

Sonra, annem cok guzel bir kadindir benim. Eskiden de guzeldi, hala da oyle. Saniyorum 70 yasina da gelse benim icin hep guzel, benim hicbir zaman tirnagi bile olamayacagim kadar guzel bir kadin olacak.. Ferzan Ozpetek filmlerinde de hep guzellik kavrami vardir: Kadin guzeldir, iliski guzeldir, gorsel anlamda mekanlar guzeldir, diyaloglar guzeldir, verdigi mesaj guzeldir… Bir sekilde cekilen aci bile guzeldir filmlerinde..

Annem ozel bir kadindir benim: Naiftir, kendine gore dogrulari vardir, hayatla  kavgasi vardir hala, kimselere hem benzemez hem de aslinda cok olagan bir kadindir, basittir: ama ozel bir kadindir iste benim gozumde… Ferzan Ozpetek filmleri de ozeldir. Hic bir zaman muhtesem kategorisinde olmayacaklardir belki de, ama ozellerdir hepsi de tek tek baktiginizda: Karsi Pencere, Kutsal Yurek, Cahil Periler ve Saturno Contro..

Annem bir tanedir.

Canimdir, beni bu hayata getiren, buyuten, egrisiyle dogrusuyla bana hayati tanitan, agladigimda yanimda olan, aradaki mesafelere ragmen telefonda bir “imdat” desem kosup yanimda bitiveren, gozlerimin icine bakan, hala ustume titreyen, ondan daha olgun ve akilli oldugumu bana her firsatta dile getiren, beni gulduren, benimle gulen, hayalleri olan, hatalarinin farkina vardiginda benden ozur dilemeyi becerebilen, o yurekliligi veya kimine gore zayifligi gosterebilen, arkadasim, sirdasim, hayallerimi ilk paylastigim, bana inanan, her soyledigim seye benimle ayni heyecanli tepkiyi duyabilen, yazdiklarimi ilk okuyan, sarkilarima eslik eden, Enrico delisi, bastirilmis cilginim, bir tanem, ANNEMdir benim O..

Ona verebilecegim cok sey olsun isterdim. Sadece sevgim var. Hayranligim var. Kucukken ne de kiskanirdim annemi. Her gittigimiz ortamda hos sohbetiyle. guleryuzlulugu ve esprituelligiyle herkesleri kendine hayran birakirdi. Her konuya uygun anlatacak bir hikayesi, bir fikrasi olurdu. Onun kadar guzel olabilecek miyim acaba, ya da onun kadar insanlari etkileyebilecek miyim diye cok dusunurdum kucukken. Aglardim bazen haksizlik bu diye:) Ne aptalmisim.. Oysa annem bana her zaman ne kadar akilli, guzel, alimli bir kadin olacagimi, onun yapamayacagi bir cok seyi benim basarabilecegimi ya da ondan daha guzel bir hayatim olacagini soyler dururdu:)

Simdi anneler gunu de yakin ya.. Gecen sene basaramadigimi bu yil basaracagim. O’na tum anneler gunu icin bir hediye verecegim: Annemi Prag’a goturecegim. O’nun icin az bile aslinda.

“Ama annecigim elimden bu kadar geliyor. Umuyorum ki tanri sana saglikli ve uzun bir omur verir. Bana da sana tum dunyayi gosterebilecek gucu…”

Erkenden olsun, daha iyidir: Tum guzel ve fedakar annelerin anneler gununu kutlarim. Bir cok arkadasim da onumuzdeki aylar da anne olacaklar. (Ben bu hakkimdan feragat etmis gorunen bir kadinim simdilik:) Bu yil onlar icin de, annelerimiz icin de cok farkli ve ozel, ve guzel olsun. Her ne olusa olsun, ne yapmis olurlarsa olsunlar kadinlar icin anneleri bir tanedir..

**Fotoğraf, 1 numaralı Ufaklığım tarafından çekilmiştir:)**