Her zaman “en kararli” oldugumu iddia ederek, kendime her konuda bu kadar guvenirken..

Gelecek guzel gunlere hep inanarak, gecmisimle hesaplasmayi birakip hep ileriye bakmayi dustur edinmisken..

Ben…

Tam da boyle dalgin dalgin uzaklara bakip dusunurken, kafamda binbir soru isareti ve cikmazlarimla bogusurken..

Anne kusum ve teyzosumla birarada uzun zamandir hic bu kadar “aile” olmadigimin farkina vararak gizli gizli gulumsuyorken..

Sevdigim parcalari dinleyip dinleyip huzunleniyor, daha cok huzunlenmek icin daha cok sevdigim parcalari iceren albumler satin aliyorken..

Soyle 1 hafta dolu dolu yapamadigim yaz, deniz, kum, gunes tatiline “elveda artik, seneye gorusmek uzere” diyerek el salliyorken..

Son zamanlarda aramadigim ne kadar cok arkadasim oldugunun hayretle farkina varip, cep telefonumu elime almisken..

Iste tam da bu an!!

KIS geldi Ankara’ya:(( Ben daha hazirlik yapmadim ki!! Uzun kollu seyler bile daha ortalarda degil.. Ben hala sort ve parmak arasi terlik modundayim! Uff ya, daha Alacati’da cektigim fotograflara alt hikayeler yazacaktim, da, oyle yayinlayacaktim yavan olmasin diye:( Ama daha fazla gec olmadan iste asagiya birkac kareyi yerlestirerek diyorum ki:

Bu soguk (11derece!) ve yagmurlu Eylul haftasina sicacik ve gunesli baslayin. “Nasil baslarsa oyle gider” sozunu de untmayin:)

~

~

~

Ay evet.. Bu kocaman zeytin gozlu, agzi acik ayran budalasi gibi bakan bebek dilara’nin ta kendisi! Sanirim 31 yil kadar once falan cekilmis bu fotograf.. ITIRAF 1: En sevdigim seylerden bir tanesi, hafif cakir keyif zamanlarimda-cogunlugun aksine aglamak ve kusmak yerine- oldukca keyifli bir halde eski fotograflarimin bulundugu cekmecimi eselemem ve 32 yillik hayatima ait, hatta benden de oncesine, fotograflara bakmak ve eglenmek olur! Bu fotograf en sevdiklerimden. Babam caki gibi, gencecik.. Keza annem peri kizi gibi. (Bana gore, tamam kabul:)

Bu yogun gecen haftami gayet guzel kapattim. Cuma gecesini bu aralar en favori “lezzet duragim”da 2 duble rakim ve birbirinden lezzetli deniz urunlerinden olusan meze tabagim, sevdigim arkadaslarim, taa Ispanya’lardan gelen eglencelikli, 5 kisilik muzik grubu ile ugurladik:) Sonrasi eve geldim ve hemen eski fotograf cekmeceme kostum.. Bir de bunu buldum tam oldu:)) Ta tammm…

ITIRAF 2: Her ne kadar rahmetli anneannem beni saclarimi bile taramadan fotografciya tutup goturmus olsa da, ve her ne kadar anne kusum bu fotografimi hic sevmese de ben bayiliyorum bu halime! Gozlere dikkat: Hala bocu bocu bakiyorlar:) Kucuk bir sir: Hala boyle baktigim soylenir:)

Hafta ici iste yogun, is cikisi aktif bir haftam oldu. 2 defa ATK’da tenis oynadim: Sonunda bir partner buldum! Sanirim yakinda bir turnuvaya katilacagim. Partnerim gayet iyi oldugumu soyledi. Son 5 yildir isteyip de bir turlu cesaret edemedigim bir sey daha! 32. yasimda burnuma hizma yaptiran biri olarak bu gayet dogal. Yani isteklerimin gerceklesmesi. Zaman aliyor, ama oluyor:) Veteran turnuvalarindan birinde bir sampiyonluk da benim hayallerimden biriydi. Hep birlikte sahit olacagiz ne kadar basarabilecegime:) (Dilek bileziklerimi yapiyorum bu arada)

Pazar gunu evde gecirdim tum zamanimi. Lost’un 2. sezonunu bitirdim sonunda. Gazetelerimi okudum. Jean Christophe Grange’nin yeni romani cikmis, ona basladim.. ITIRAF 3: Ben bu adamin tum kitaplarina sahibim ve hepsini de cok seviyorum:) Zaten okudugum tek polisiye yazari da kendisi oluyor. Sadece ders calismadim!! Calisamiyorum.. Zorlaniyorum.. Bu yastan sonra okumayi kimseye, ama kimseye de tavsiye etmiyorum.. Master falan 30’lara kadar bitmis olmali. Sonrasi mi? Hayatinizi yasayacaksiniz: Spor yapacaksiniz, egleneceksiniz, seyahat edeceksiniz, yeni yerler kesfedeceksiniz, kitap okuyacaksiniz, yeni albumleri alip dinleyeceksiniz, ailenizle mumkun oldugunca zaman gecireceksiniz, sivil toplum orgutlerinde calisacaksiniz, pasta yapacaksiniz, gulecek, kahkahalarla guleceksiniz, evinizde kucuk degisiklikler yapacak, duvarlarinizi yeniden boyayacaksiniz, yeni tarifler deneyeceksiniz.. Bu liste uzar da uzar..

Ha unutmadan, bir de bu pazar beni melekler ziyaret etti:) Baslarinda hareleri ile pembe pembe giyisili melekler.. Kulagima yeni haftama iliskin cok guzel seyler fisildadilar. Onlara inanmak istedim, cunku buna ihtiyacim vardi. Hemen hemen hepimizin ihtiyaci oldugu gibi. Her ne kadar her istedigimi yapabilsem, ozgurce ayaklarimin uzerinde durabilsem ve yoluma devam edebilsem bile.. Meleklerin kulagima fisildayacagi guzel sozlere ihtiyacim vardi.

ITIRAF 4: Ben bu magazin programlarina gicik oluyorum! Hafta sonu oldu mu her kanalda, her saatte kim nerede ne yapmis, nerede eglenmekte, kiminle ne halt etmekte programlarina deli oluyorum! Hayir hala tatil yapamadik bu bir. Bronz olmak soyle dursun, gunes gozluklerimle halen 2 saatten fazla zaman gecirebilmis degilim henuz bir sezlongda bu iki. Guzide sosyetemiz ve “unluler” alemimiz ne yapmakta bunu hic merak etmiyorum bu uc. Sirf bu salak programlar yuzunden TV’de hafta sonu hic birsey seyredemiyorsunuz bu dort. Ne bir film, ne adam gibi birsey var izleyecek. Pazar aksami NTV’de Katrina kasirgasinin vurdugu New Orleans sakinleri ve yasadiklari ile ilgili bir belgesel vardi. ABD Baskani’nin olayin uzerinde 2 hafta gectikten sonra bolgeye gelmesi, acikli ve o salak suratiyla bir konusma yapmasi, bolge insanlarinin yasadiklari.. Cok etkileyiciydi. Tanri basimiza vermesin dedim, zira ABD gibi bir ulkede bile insanlar rezil ve yapayalniz kaliyorlarsa biz ne halde oluruz kim bilir?

Superr bir hafta dilerim. Kendiniz ve sevdiginiz insanlar icin en az bir iyi sey yapin olur mu? Ben hafta sonuna geldigimizde kendiminkini soyleyecegim.. SOZ:))