..can arkadaşım Bezen tarafından hem de.. Şimdi arkadaşım beni sobeleyeli bayağı olmuş, onu daha fazla bekletmeden cevaplarımı vereyim dedim:

*Kaç Kitabım Var?

Bence fazla değil diye düşünüyorum.. Daha fazla kitabım olmasını isterdim. Benim bir alışkanlığım var: Öyleki, ben kitapları elime para geçtikçe ya da fırsat buldukça almak ve onları depolayıp bir zaman okumaktan öte, gidip okumak istediğim kitabı alıp, okuyup sonra yenisini alanlardanım. Dolayısıyla kütüphanemde okumadığım kitap sayısı 1-2’yi geçmiyor.. Bezen sorunca saydım, 310 kitabım varmış! (Dosyalanmış makaleler ve dergiler hariç..)

*En Son Aldığım Kitaplar?

Siyasi tarih konusunda ilgili olduğum için almış olduğum bir kitap var: 20. yy’ın önemli tarihçilerinden sayılan Arnold J. Toynbee‘nin anılarını anlattığı “Hatıralar: Tanıdıklarım” kitabı. Henüz okunmayı bekleyen kitaplardan..

Hasan Cemal‘in Cumhuriyet Gazetesi’ndeki iç savaşın perde arkasını anlattığı şeklinde tanımlanan kitabı “Cumhuriyet’i Çok Sevmiştim” var.

* En Son Okumakta Olduğum kitap?

Şubat ayının assignment’ı (Human Resources) kendisiyle birebir ilgili olduğu için okumam gereken Jim Collins‘in “Good To Great” adlı kitabı.

Elif Şafak‘ın Med Cezir‘i ve bir gazetenin ek olarak verdiği Can Dündar‘ın Kırmızı Bisikleti‘ni ise bayram tatilinde okuyup bitirdim.

* Benim İçin Anlamlı 4 Kitap?

Kendileri ile annem sayesinde henüz 10-11 yaşlarnda iken tanışmış olduğum, Michel Zevaco‘nun meşhur “Pardayanlar” Serisi.. Benim için çok özel bir kitaptır. Yanlış hatırlamıyorsam 10 kitaplık bir seriydi bu, ve ben annem bizden ayrılana kadar 4 kitabını okumuş ve bayılmıştım. Şimdi bu kitapların yeniden basıldığını öğrendim. Tek tek toplayıp, kalanları da bitirmek istiyorum. Şövalye Pardayan kahramanımdı benim:)

Dan Brown‘ın “Da Vinci Şifresi” kitabı gerçekten beğenerek okuduğum, bende izi kalan bir kitaptır. Aynı şekilde son dönem kitaplarım arasında, okuması çok uzun süren “Şu Çılgın Türkler”i de unutmamam lazım herhalde!

Bir de Amin Maalouf, benim için önemli bir yazardır. Tüm Kitapları var bende. Sadece “Ölümcül Kimlikler” kitabını okurken, o aralar başka şeylerle de fazlasıyla meşgul olduğumdan belki de, biraz zorlanmıştım. Kendisinin “Semerkant” ve “Afrikalı Leo” kitapları da benim için önemli sayılan kitaplardır.

….

İşte böyle sevgili Bezen. Sanırım sobeleyecek kimse kalmamıştır kitap konusunda blog sahipleri arasından.. Ben de o halde bu yazıyı okuyan, yorum bırakmak isteyen arkadaşlarıma sorayım? Sizin için en önemli, değerli kitaplarınız hangileridir?

Biliyorum bayramın başlamasına daha var birkaç gün.. Ama bizler-Kamu Kurumu çalışanları- için bu bayram, bu akşam mesai saati bitimi başlıyor:) Benim için bayramların pek iyi anıları olmadı ne yazık ki.. Küçükken annem ve babam bir şekilde huzursuzluk yaşarlardı kayınvalideye gidilecek olmasından, ya da evde kalınacak olmasından dolayı… Akrabalarımızla ne yazık ki, çevremdeki sıkı aile bağlarına baktığımda gıpta ettiğim türden bir ilişkimiz hiç olmadı. Çoğu zaman zoraki birraya gelinirdi bayramlarda ve tüm zoraki olan şeylerin sonunda görüleceği üzere bir tatsızlık, bir gerginlik her zaman olurdu!!

Ailemden ayrı yaşamaya başladığım yıllardan itibaren bayramlar benim için tatil gününden başka birşey ifade etmemeye başladı. Üniversitede iken her bayram bir yerlere düzenlenen turlara katılarak, çoğunlukla da Bodrum’da, geçirdim bayramlarımı.. Zaten ailem de dağılıp, başka halkalarla bütünleşip yeniden “aile” olunca biz, 2 aile, 2 baba ve 2 anne ile hayat daha da zorlaştı:)) Şaka bir yana, bayramlarda ailemin yanına gitmemek için nedenim olmuş oldu bir bakıma. Bütün üniversite hayatımın bayramlarını tatillerde geçirdim ben.. Ta ki, birkaç yıl öncesine kadar! Babam rahatsızlandı, anneannemi kaybettim.. Annemin de sağlığı artık eskisi gibi değil.. (Yaşlandıklarına her ne kadar inanmasam da.. Ben annemi mesela, hala o upuzun saçları, gülen gözleri, makyajlı güzel yüzü, ojeli ve bakımlı tırnakları, incecik hali ile hatırlıyorum. Yaşının 51 olduğuna inanasım gelmiyor!) Artık iki önemli bayramdan bir tanesini onların yanında geçiriyorum. Eskisi kadar da zor olmuyor biraradayken. Hepimiz olgunlaştık sanırım, artık bazı şeyleri görmezden gelebiliyoruz az biraz çabayla!

Geçtiğimiz bayram tatilini onlarla geçirdiğim için de bu bayram tatili (!) bana kaldı:)) Amacım birikmiş millerimle şöyle keyifli bir Roma-Floransa-Venedik turu yapmaktı. Amma velakin son dakikacı Dilara olarak adım çıkmış bir kere.. Bu lakabın boşuna bana yapışmadığını bir defa daha kanıtlamış oldum. Vize için geç kaldım.. Hadi turlarla takılayım dedim, tüm turlar İstanbul çıkışlı (makul olanları..) Aradım, vizenizi kendiniz halledersiniz yalnız dediler.!! Peki o zaman destinasyonu değiştireyim, miller cepte nasılsa.. Bari vize istemeyen bir ülkeyi göreyim dedim. Onun için de hep yüksek milli uçuşlar için yer kalmış!!

Evet, bu bayram evimdeyim. Kitap okuyacak, birikmiş DVD’lerii seyredecek, her sabah spor yapacak ve en önemlisi bana bu hayatı yaşatan herkese ve herşeye  “hamdolsun” diyeceğim.. Her sabah kalkar kalmaz ve her akşam yatmadan önce.. Hayatımdaki tüm iyi insanlar, sevdiğim, bana emek vermiş, içten içe de olsa beni desteklemiş, bana güvenmiş, beni tanımadığı halde benim için iyi dileklerde bulunan herkesin bayramını kutluyorum ben!