Bazen..

Bir ses duyarsin uzaklardan. Sevdigin, ozledigin birine aittir. Dostuna. Yillarini beraber gecirdigin, gulup, eglendigin, dertlestigin.. Simdi “anne” olan bir dostuna:) Iyi gelir. Mutlu hisseder, gulumsersin. Tum yasadigin gunluk stresine, sikintina, gerginligine ragmen..

Bazen..

Unuttugun seyleri hatirlatan “an”lar yasarsin. Tedirgin yaklasirsin once, bilemezsin nasil tepki verecegini.. Belki de korkarsin. Guvenmek zordur zira. Baban’a bile guvenemezken bu hayatta! Anlamlandiramazsin net olarak, ama bilirsin ki ruhuna iyi geliyor. Yasa o zaman dersin, git gidebildigin kadar. Ayni Marquez gibi: “Yureginin goturdugu yere git” dedigi gibi!

Bazen..

Dinledigin bir sarki seni baska bir yere goturur. O hep olmak istedigin yere hani. Gidemediginden sebep, gitme cesaretini gosteremediginden sebep icin icin yandigin, tutusup, kul oldugun, kullerini dagitip, tekrar onlardan dogdugun yere hani.. Huzurlu hissedersin kendini, birakirsin oylece koltuguna.. Elindeki kadeh yere duse yazacakken farkeder, mavi halini kurtarirsin olasi bir felaketten:)

Bazen..

Kendine aynada baktiginda taniyamazsin karsindaki sureti. Yabanci gelir, tamamen yabanci, huzun dolu gozleri olan biri. Belki gozler bir miktar tanidik! Oylece gozlerinden yaslar suzuluverir kendine bakmayi surduruken. Sonra hungur hungur aglarken bulursun kendini. Nedensiz, kedersiz, bombosken cevren. Sonra gider en guzel Sezen sarkilarindan birini calarsin ses dugmesini en sona dayayaraktan: ‘Aglamak guzeldir, suzulurken yaslar gozunden..” diyenini..

Bazen..

Bir suru sey yasiyorken, iyi ve kotu..

Eglenceli ya da yorucu..

Sikici ve huzur verici..

Geren ya da rahatlatan..

Yazacak birsey bulamamak ne aci!

Ya da yazacak bir suru sey bulmana ragmen bunlari kelimelere dokmeye usenmen!

Bahar mi sebep acaba? Yoksa yasadigin enteresanliklar mi? Anlayamadigin insanlar mi? Onunden, sen ne yaparsan yap, akip gidiveren hayatin mi? Yasin mi yoksa? Bir seylerin eski cekiciligini yitirmesi mi?

?

Bosverin:) Asik olun!

Empati yapin daha fazla.

Cocuklarin saclarini oksayin.

Sokaklarda amacsizca dolasin. Cevrenizdeki her ayrintiyi zihninize kaziyin.

Bir tane hayatinizi pasa gonlunuzun istedigi gibi yasayin. Iyi olun. Iyi hissettirin. Insan olun. Gerisi gelir nasilsa. Inandigim budur!

Bazen gulerek, bazen uzulerek, aglayarak..

Bazen korkarak, bazen kacarak..

Siginarak, bagirarak, konusarak, dinleyerek, basararak, basarisizliklarla karsilasarak..

Ugrasarak bazen, bazen “hop” diye hazira konarak..

Sanssizliklarla, mucadeleyle, itisme-kakismayla, isyanlarla, nefretle..

Bazen sevgi dolu, simsicak, paylasarak..

Hizlica, su gibi akarak, bizi sasirtarak cokca..

HAYAT geciyor!

Inanilmaz olan, akla hayale gelmeyen, parmak isirtacak cinsten seyler yasatiyor bize.

Dostluklara dostluk katiyor, sevgileri, sevilenleri, ozlenenler haline getiriyor. Sabrimizi siniyor!

Istenmeyenleri sokuyor icimize, evimize; istenilmez, dayanilmaz ve aslinda degersiz olduklarini anlayana dek bizler..

Yeni can’lar getiriyor, ruhumuzu dinlendiriyor. Bazen de goturuveriyor cani gonulden hep kalmasini dilediklerimizi.. Acitiyor, kanatiyor, yaralar birakiyor, izler birakiyor..

HAYAT biz istemesek de tum bunlari gosteriyor bize..

Zeynep yazinca hatirladim. 3 yili gecmis JTB ve ben bu HAYAT’ta beraberiz. Paylasmisiz tum yukarida saydigim HAYAT’in bize getirdiklerini, kattiklarini, sormadan goturduklerini.

Ben yasamisim, gormusum; JTB araciligiyla sizlere anlatmisim. Kah destek olmus, hak vermissiniz; kah umursamamis, orali olmamissiniz.. Kendi HAYAT tecrubenizi anlatmis, buraya yazmamis ama benim ozelimle paylasmissiniz.

Ben size acilmisim bu HAYAT’i yasarken, siz bana..

Ben aglamisim, omuz vermissiniz..

Ben cekmisim fotograflarini, gezmisim, yemisim, yasamisim bu HAYAT’in karsima cikardiklarini, siz sevinmis, tesekkur etmis, “Bir Daha” demissiniz..

Bakiyorum da simdi NE IYI ETMISIM, NE IYI ETMISSINIZ:) Yine olsa yine yapardim.

Buradan sizlerden aldigim, ogrendigim o kadar sey olmus ki..

Buradan tanistigim oyle guzel insanlar olmus ki..

Tanisma hikayelerini, evliliklerini, hamileliklerini, dunyaya getirdikleri bebeklerini, tecrubelerini izledigim, bizzat sahit oldugum ve HAYAT’ima zaman zaman farkli gozlerle bakmami saglayan o kadar cok SIZ olmussunuz ki!

Tesekkur ederim kendi adima. JTB’yi bu sekilde var edebilmek benim icin cok anlamli. Daha anlamli seylere imza atabilmek istiyorum. Yine buradan duyuracagim. Yine kacacagim. Yine denemeye devam edecek, belki is degistirecek, belki de ulke; belki asik olacak, buradan gulumseyen gozlerle kocaman sarildigim adami gosterecegim. Nispet olsun diye degil:) Bunca yil hayatimin icinde oldugunuzdan dolayi bu guzel gelismeyi de paylasabilmek icin..

Diyecegim budur.

*

Sevgili NY Muhtari sayesinde izledigim ve tek kelimeyle vuruldugum; emegi gecen herkesin eline saglik demekten baska bir sey diyemedigim, mumkun oldugunca cok insanin gormesi gerekliliginden hareketle buraya tasidigim, guzel Sehr-i Istanbul’a ait bu ozenli calisma icin lutfen birkac dakikanizi ayirin derim.

*ISTANBUL*