Her Istanbul’a gidiste yapmadan donmedigimiz neler var diye dusunduk gecenlerde Aysegul Sultan’la beraber.. Ben, 1993 girisliyim ODTU’ye.. O tarihe kadar Istanbul hayatimin en onemli ve vazgecilmez parcasiydi.. O’ndan uzaklasamam, uzaklassam bile bu kisa sureli bir ayrilik olur gibime geliyordu.. Sanki Istanbul’a donmezsem yasayamayacakmisim, baska yerde yapamayacakmisim gibi geliyordu.. Tipki ilk askimdan ayrildigim zaman ondan baskasini oyle sevemeyecekmisim; ya da beni onun gibi kimsenin sevemeyecekmis gibi olmasi hissine denkti bu.! YALANMIS! Oyle saniyormusuz, cunku o zamana dek gordugumuz tek sey O’ymus.. Bildigimiz.. Beraber oldugumuz.. Ben, Istanbul’a geldigimizde 5 yasindaymisim.. Ayrildigimizda ise 18 yasindaydim. Ayrilana kadar baska hicbir il gormemistim!! Diyecegim; Istanbul’a donemedim, ama yasiyorum hala:)) O’nu ozluyorum tabi, O’nunla olmak guzel geliyor, keyif veriyor bana.. Ama ‘tek bildigim’ olmaktan ciktiktan sonra Istanbul, yeni yerler gormek ve deneyimlemek bana daha cazip gelmeye basladi. Bu sebeple bana “X’de yasayabilir misin mesela?” diye sorduklarinda, hic tereddut etmeden “Elbette” diyorum. Ilk goz agrimin yeri ayri tabi, hep de oyle olacak.. Ama hep dedigim gibi “Life goes on”…

Her neyse, Aysegul Sultan’la soyle bir dusunduk. Istanbul’a geldigimizde mutlaka, ama mutlaka yaptigimiz seyler neler diye. Iste tam liste:

~ Mutlaka Ortakoy.. Boncukcular dolasilir, Caydanlik’ta cay icilir.. Hava guzelse tekne turuna cikilir, Bebek sahilinde yuruyus yapilir..

~ Adalar’a gidillir.. Mumkunse Aya Yorgi’ye cikilir; raki-bira keyfi yapilir:) Oglen saatlerinden aksamin ilk isiklarina kadar acik havada, tepede, mis gibi havada icilir:)

~ Kuzguncuk’da -tek gecerim- Ismet Baba’da alem yapilir. Deniz kenari bir masa kapabilmek icin Dursun erken saatlerde aranir, ozellikle mezelerine doyum olmaz. Nakitle gidilir, kredi karti gecmez!

~ Istiklal Caddesi’nde, o kalabalik-tiklim tikis caddede yurunur Tunel’e kadar.. Nevizade’ye ugranir, Boncuk’ ta soluklanilir..

~ Fenerbahce Parki’nda bir sabah kahvaltisi yapilmazsa olmaz..

Iste boyle.. Ben sizlerden de fikir almak isterim.. Eger olmazsa olmazlariniz varsa Istanbul’a iliskin, hadi paylasin burada.. Biz de listeye yeni ekler yapalim boylece.. Olmaz mi?

Bu parcayi da sizin icin sectim.. Bayila bayila dinlerdim gencken Cat Stevens’i. (Simdi Yusuf Islam oldu gerci.) Cok hos bir melodisi ve guzel sozleri var: “Follow True Love…” diyor:) Super bir haftaya baslayin.. Cok calisin, ama cok da eglenin.. Cok gulun, ama hic aglamayin.. Cok telefon konusmasi yapin, sevdiginiz kimseyi ihmal etmemeye calisin ve arada kendinizi disari atmayi da unutmayin..

Boyle 2 cilgin gezgin gormemistir herhalde bagrinda:)

Istanbul.. Yillarca yasadigim sehir.. Bogazina, hisarlarina, adalarina hayran oldugum.. Vapurlarinda aksamladigim, martilari besledigim:)) Yedi tepeli, karmasik, ama bir o kadar da beni mutlu eden sehir.. Hala bilmedigim yerlerini kesfettigim, her defasinda “bir arti” ile dondugum sehir.. Zeynep‘in sehri:))

Gittik, yeni yila girdik Nisantasi sokaklarinda elde sicak sarap, tam da Beymen Brasserie onunde, tam da rengarenk havai fiseklerin altinda.. Oncesi guzel bir yemek, guzel sarap, guzel muzik. Ceyda sagolsun, beni Astor Piazzola’nin Oblivion’u ile tanistirdi; bir de guzel caldi ki piyonaya gecip:)

Bir suru yer gezdik yine, ayaklarimiza kara sular indi, yeni yerler kesfettik, bogazda tekne turuna katildik, Ortakoy’u atlamak ne mumkun? Incikci-boncukculari.. Istiklal’i, Taksim’i ve Tunel’i…

Sonra… Tanrim, o kadar cok yere gittik ve o kadar cok sey yaptik ki!! Hepsini yazsam tum gun okumaniz gerekecek:)) Ama ilk defa kesfe ciktigimiz yerler oldu; Balat, Fener, Galata ve Pera gibi.. Halic Koprusu’nu yuruyerek gectik.. Balikci amcalari seyrettik.. Ne guzeldi, cogu oglen saat 3 civarlarinda hem balik tutuyorlardi, hem de evde muhtemelen hatun kisilere hazirlattiklari bir parca barbunya, 3 zeytin, 1 dilim peynir, 1 adet pastirma ve kuru ekmek esliginde rakilarini da iciyorlardi:))

O kadar yil Istanbul’da yasayip Galata Kulesi’ne cikmamisim ben iyi mi? Bu sefer onuda yaptim:) Once Enginar‘da yemek yemegi tercih ettigimiz icin super gece goruntulerim oldu Istanbul’a dair Galata’nin tepesinden cektigim.. Birazcik soguktu ve birazcik da usudum acikcasi.. Ama sapasaglam ayaktayim, gorduklerim yanima kar kaldi.. Galata’dan sonra Tunel’e gidip yorgunluk kahvesi ictik burada Aysegul Sultan’la beraber, yaninda da kocaman bir porsiyon Tiramisu paylastik..

Yine bogazimiza hakim olamadik, aman zaten olmak isteyen kim?? Ciftehavuzlar’da kaldigimiz icin de bol bol Cadde’de takildik.. Kahve Dunyasi‘nin enfes otesi ve bir daha muhtemelen hicbir yerde bu kadar ucuza icemeyecegimiz Turk Kahvesini kesfettik.. Sicacik, rahat, servisi cok guzel bir ortamdi.. Bilmeyen varsa kesfe deger derim. Yilbasina birkac gun kala her aksam akordiyon calan biri vardi hem iceride hem disarida aksam ustu saatlerinde.. Kendimi Paris’de sanmadim dersem yalan olur:)

Sultanahmet’e bile gittik, Yerebatan Sarnici’ni da gordum!! Yoruldunuz degil mi okurken:) Bugun sabah itibariyle evime dondum yagmurlardan gecerek, yagmurlu Ankara’ma kavustum.. Hava, biz Istanbul’da bulundugumuz sure boyunca hep bize guzel yuzunu gosterdi cok sukur.. Evimdeyim, yarin isimin basinda olacagim.. Bu tatil bana bir sure daha yetecek gibi gorunuyor:)

Sevgili ev sahibimiz, guzel arkadasimiz Ceyda‘ya cok tesekkur bizi misafir ettigi icin.. Bize guzel parcalar caldigi, ruhumuzu besledigi, ayriyetten enfes chinese yemekleriyle ve yasemin kokulu pilavlariyla midemize de bayram ettirdigi icin:) Simdi it’s our turn! Biz de Ceyda’yi bekliyoruz iade-i ziyareti icin..