Yazar arşivleri: dilayra

Mavi mi Mavi:)

1 Şubat 2007

Aynen baliklarim gibi..

Mavi olsa perdelerim.. Belki de duvarlarim.. Halilarim gibi, bornozum ve havlularim gibi.. Saclarimi topladigim tokalarim, o en sevdigim kupem gibi.. Bayildigim deniz gibi, gecen gunku tekne gibi,ilk askimin gozleri gibi.. Anilarimda hatirladigim o en guzel gunler gibi mavi olsa herseyim..

Boyle masmavi ciceklerle dolu bir yatakta yatmak istiyorum.. Mavi elbiseler giyip, safir tasli kolyeler istiyorum.. Mavi cicekler ellerinde bir suru arkadasim gelsin istiyorum.. Mavi punch kasesinden kadeh kadeh icki icmek istiyorum.. Mavi balonlar ucuralim beraber ve mavi kanatli kuslar olsun gokyuzunde istiyorum.. Mavi kurdeleler sarkan dallarindan, kocaman agaclar altinda olalim istiyorum.. Sarki soyleyelim, dans edelim ve yasadigimiz bu mavilige sukredelim istiyorum..

Mavi, masmavi bir hafta sonu sizinle olsun diyorum.. Hey, ben kime diyorum? Suratinizin asik olmasini degil, gulen gozlerinizde masmavi isiltilar olsun istiyorum.. Umutlarimiz mavi olsun. Sevgimiz, sadakatimiz, askimiz mavi olsun istiyorum.

Ben bana bu sarkiyi boyle icten soyleyecek biri olsun istiyorum. Cok mu sey istiyorum???

:))

Hep “Umut” Var, Hep Var Olacak…

30 Ocak 2007

Yeni bir yila yeni umutlarla girdik.. Dilekler diledik, dualar ettik, heyecanlandik.. Sevgi istedik, ask istedik.. Ve huzur, ve gulumseyen gunler, ve gulumseten olaylar, ve baris..

Ve saglik istedik en cok da.. Ailemiz icin, kendimiz icin, dostlarimiz, arkadaslarimiz, yanimizdakiler icin..

Ve benim yuregim hop oturdu hop kalkti.. Annecim hastalandi, ben hastalandim.. Ilaclar, dinlenceler, hastaneler, ameliyathane.. Hastanede geceleme, uykusuz kalma, bolca dua etme, bolca hayat muhakemesi.. Gunesi dogurduk beraberce, once kavunici sonra kizil.. Ruzgar, lodos, yagmur, simsek..

Ve bir sabah oldu, hersey eskisi gibi. Lodos durdu, yerlerde caddelerde agaclardan dokulen, savrulan portakallar. Dingin, sakin bir deniz: Akdeniz! Annecim evde, herkesler yaninda, ben de orada.. Yuzu guluyor, biraz halsiz ama iyi..

Ne olursa olsun “Umut” vardi hep yuregimde. Yine yuzumu kara cikarmadi.

Uzun lafin kisasi hersey yolunda. Yuzum guluyor artik. Annem iyi, ben iyiyim.. O guluyor, ben de guluyorum. Ruzgar ve yagmuru biraktim, kar karsiladi beni. Denizi, Akdeniz’i, teknelerimi biraktim geldim.. Kalbimin bir parcasi orada yani.. Ailem orada.. Deniz’im orada.. Teknelerim orada.. Ben burada. Ben yine burada..

Üzgünüm Gidenler İçin..

23 Ocak 2007

Yazmıştım buraya bir veda mektubundan alıntılar.. Rakel Dink’in “öldürülen” eşi Hrant Dink‘e yazdığı ve ardından simsiyah kuşanmış yüzbinlere titreyen sesiyle okuduğu.. Duyunca üzülmüştüm kaybı; ODTU-MD Listesinde yapılan Türklük-Kürtlük-Ermeni meselesi gibi siyasi dozu orta üstü tartışmalardan tanımıştım ilk.. Merak edip linklerden okumuştum söylediklerini, kağıda döktüklerini.. Ve be anlamıştım aslında demek istediklerini.. Anlayamayan, anlamayan, anlamanın anlamından birhaber biri tarafından öldürüldü, üzüldüm.. Sonra eşi “Sevgili”sine yazdıklarını okudu, gözlerim doldu, üzülmekten beter oldum! ~ Bugün oldu, sabahtan hatırladık tarihi: Sevgili Uğur Mumcu‘nun ölüm yıldönümü. O da aynı kaderi paylaşmıştı Dink ile.. O da haklıydı, ben onun da ne demek istediğini anlamıştım.. Yıllar geçti yalnız, onun failleri hala dışarıda! ~ Sonra.. Biraz önce bir haber daha.. Ben üzülmekten beter olmuştum ya, işte ondan da kötü oldum.. İsmail Cem‘in de kaybının haberi geldi az önce.. Ben nasıl severdim o adamı, nasıl beğenirdim.. Duruşunu, saygın ve asil halini, söylediklerini, yaptıklarını, katkılarını… Allah Rahmet Eylesin.. Hepsi için.. Ben, üzgünden beterim.. Kayıplara ağlamak da bir işe yaramıyor. Değerli insanlar böyle bir bir çıkacaklar hayatımızdan. Ne acı!

Guzel Seyler..

21 Ocak 2007

~ Tarcin‘cimla tanistim Cumartesi gunu:) Ay cok seker, cok tatli bir hatun. Hamarat ayni zamanda bildiginiz uzere.. Tum hafta “Elmali Turta” kokuyor ortalik dedi dedi, biz de baskin basanindir dedik; bastik YUKA‘yi turtamizi yedik, sohbet ettik ayni zamanda:) Cok memnun oldum, mutlu oldum:)

~ Bir suru film seyrettim: Once Dondurmam Gaymak, sonra da sinemada sirasiyla Son Osmanli Yandim Ali ve Deja Vu. Ilki ve ikincisi icin “ehh; sonucusu icinse “vay be” diyebilirim:) Denzel Washington’u seviyorum, seviyorum…

~ Alis-veris’le pek aram yoktur.. Ama Zara’ya bir girdim, bir zaman begendigim ama kalabaligina tahammul edemedigimden dolayi pas gecme hakkimi kullandigim iki bluzu aliverdim gayet tenha bir Cumartesi sabahinda:) As usual, ikisi de siyah!

~ 3 fotografim Ozan Pezek’in Takvim Gazetesi’nin Saklambac ekindeki OZOP adindaki blog kosesine konuk oldu:))

~ 2 fotografim Rana Solaker’in online dergisi NYC 2 IST’e konuk oldu hafta ici:)

~ 2 arkadasim yuvadan ucma hazirliklarinda son noktaya geldiler: Derya ve Duygu:)) (Artik herkesin gozu bizim uzerimize cevrilmis durumda..)

~ Sagligim daha iyi artik, annem de iyi ve moralli.. O’na destek olmak ve 28 Ocak’daki dogum gununde beraber olmak icin Antalya’ya gidiyorum Persembe gunu..

Hepinizin hafta sonu guzel ve keyifli gecmistir umuyorum ki.. Ben bu hafta sonu bol bol arkadaslarimla vakit gecirdim, guzel yemekler yedim.. Haftaya bomba gibi baslamaya hazirim anlayacaginiz:) Ya siz? Hazir misiniz siz de?

Cuma Hikayesi Mi, Hayat Gailesi Mi?

19 Ocak 2007

Sakin ardina bakma!

Sakin ha, sakin! Arkanda birakmaya calistiklarin birak orada kalsin: Simdiye kadar yasadiklarin, gezip gorduklerin, yiyip ictiklerin, giyip attiklarin, alip hicbir sekilde kullanmadiklarin, evin, olmayan araban, esyalarin, kitaplarin, sevinclerin, huzunlerin, sikinti ve mutluluklarin, unutup aramadiklarin, arayp gorusemediklerin, kusup konusamadiklarin, hayatina girenler, hayatindan cikardiklarin, hayatinin hicbir kosesine koyamadiklarin, asik olduklarin, elini tuttuklarin, kalbine dokunanlar, kalbine dokunduklarin, beraber tatil yaptiklarin, ayni masada kadeh kaldirdiklarin, masada olmayip adina kadeh kaldirdiklarin, omzunda agladiklarin, sarilip optuklerin, basardiklarin, basaramadiklarin, katildigin dugunler, nikahlar, dogum gunleri, yil donumleri, sen gibiler, sana benzemeyenler, ailen, akrabalarin, arkadaslarin, yaninda olanlar, karsinda olanlar, sana nefretle ya da sevgiyle bakanlar, senin hic mi hic farkinda olmayanlar, attigin cigligi duyup cevap vermis, hic orali olmamis olanlar, ya da ciglik attiginin bile farkinda olmayanlar, guzel anilar, karabasanlar, renkli ruyalar…

Onunde yeni bir sayfa acma karari verdinse eger, bunlara geri donmemen lazim… Sadece kotu anlara, anilara degil; gecirdigin iyi zamanlara, yanindaki iyi insanlara da veda etmen gerek… Uzun bir yolun bilmem kacinci kilometresindesin. Bir karar verme esiginde; yani kisaca ya gitme ya da sonsuza kadar sessiz kalma hakkini kullanmak uzere oldugun bir donum noktasindasin iste!

“Nasil yani?” deme bana. “Nasil yani, niye herseyi unutmak zorundaymisim?” deme. “Kotu seyler tamam da, niye iyi seyleri, kimseleri, anilari da unutmak zorundaymisim?” deme… Ya da “Niye illaki secim yapmam lazimmis?”

UNUT demiyorum ki ben sana, BIRAK diyorum. Sadece birak. Geride. Geride birak…

Onlari yaninda bir yuk gibi tasimak zorunda degilsin diyorum. Yeni bir baslangic yapma kararliliginda hafif, ama cok hafif bir zihin lazim sana. Onlarin agirligiyla ne omuzlarina, ne basina, ne de bir butun olarak kendine yuk etme diyorum sadce…

Gitmeye gercekten karar verdiysen, gecmisi birakman lazim; unutman degil!

Istesen de unutamazsin ki zaten. Onlar sana ait. Sadece sana: Iyisiyle, kotusuyle, acisiyla, eksisiyle, kokusu ve renkleriyle… Birakmak? Unutmak? Dusun bunlari iyice. Yola ciktiginda seni nelerin karsilayacagini, bekledigini bilmeden gideceksin.

Olur da bir gun mesela, biraktiklarin arasindan bir seye ihtiyacin olursa onlari geri cagirabilirsin. Aralarindan istedigini secebilirsin, aynen bir oyun gibi. Zihin sepetinin icinde cesit cesit “Geride Birakilan”dan birini secebilirsin.. Omuzlarinda sektirip, vucudunla hareket ettirebilir; o sectigin “Geride Birakilan”la ihtiyacinin kalesine bir gol atabilirsin:)

Olur da bir gun mesela, artik biraktiklarin arasindan bir seye ihtiyacin olmazsa, ya da geride biraktiginin yerini dolduran “Daha” bir seye rastlarsan iste o zaman Unutabilme hakkini kullanabilirsin.

Diyecegim; BIRAKMADAN GIDEMEZSIN! Gitmezsen de ” Keske”lerle mucadele etmekten bugununu yasayamayacaksin! Karar senin Dilara, karar senin!

~01.01.2007 / 02:08~