Sabah koşusu sonrası kahve keyfim. Fotoğrafı ben çektim.
* Çevremde olan biten tüm manasız kötülüklere, ağzından köpük saçan hırslı-çirkin insanlara, yolsuzluklara, renksizliklere, anlayışını ve sağ duyusunu ve tahammülünü kaybetmiş topluma rağmen ben, biz her sabah yataktan gülen bir yüzle kalkmaya, birbirimize “Günaydın Sevgilim” demeye ve sabahın şükür duasını birlikte yapmaya devam ediyoruz. Sabahları tansiyonum biraz yükseliyor gerçi elimi iPad’ime atıp günlük gündem takibine başlayınca, sonra hemen koşarak uzaklaşıyorum tabi sosyal medyadan. O kadar çok rezillik, basitlik, cehalet, çaresizlik, tükenmişlik, umutsuzluk ve pek tabi mutsuzluk var ki baktığım her yerde… Kendimi kitaplara bırakıyorum bu aralar. Günler de böylece geçip gidiyor! Kafam karışık falan işte bu yüzden. Bir taraftan “yeter” diyorum, diğer taraftan “One life live it“!
Devamını oku
